Breaking

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Αυτά είναι τα 10 τραγούδια-έπη που δεν λένε να τελειώσουν (ακούστε τα!)

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK ➡ ΕΝΑ LIKE Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ➡

Kάποιες φορές το ταλέντο, η ικανότητα, η έμπνευση ακόμα και η διάθεση ενός καλλιτέχνη να «τζαμάρει» δεν μπορεί να χωρέσει -ευτυχώς για εμάς και δυστυχώς για τα ραδιόφωνα- μέσα σε ένα τραγούδι μερικών λεπτών.

Πόσο εύκολο είναι όμως για έναν μουσικό να δημιουργήσει ένα 10λεπτο -τουλάχιστον- αριστούργημα χωρίς να κουράσει και χωρίς να θεωρηθεί ως μια ανούσια ή αδιάφορη επανάληψη νότας και στίχου; Η απάντηση είναι απλή: καθόλου εύκολο!

Ωστόσο όπως έχει δείξει η ιστορία, εμβληματικοί μουσικοί και συγκροτήματα, όπως οι Pink Floyd γνωστοί για τα τραγούδια-έπη που κυκλοφορούν, έχουν χτίσει ολόκληρες καριέρες πάνω σε κομμάτια που αρκετές φορές ξεπερνούν -κατά το πενταπλάσιο και βάλε!- τη συνηθισμένη χρονική διάρκεια 3λεπτων τραγουδιών. Αν αναφέρουμε μάλιστα και το τραγούδι-«Οδύσσεια» «A Passion Play» των Jethro Tull με διάρκεια 45 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα, καθώς και τα επίσης ατελείωτα «2112» (20.33) των Rush, «Mountain Jam» (33.41) των Allman Brothers, «The Gates of Delirium» (21.55) των Yes, «Supper’s Ready» (22.58) των Genesis και τόσα άλλα, αντιλαμβάνεστε πως ο πήχυς ανεβαίνει πολύ ψηλά.

Μετά από πολύωρες διαβουλεύσεις, συσκέψεις και αντιπαραθέσεις, σας παρουσιάζουμε 10 -κατά κύριο λόγο rock- τραγούδια που εμείς δεν χορταίνουμε να ακούμε και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί δεν χορταίνουν... να «σφάζουν» στον αέρα, καθώς η διάρκειά τους δεν πέφτει κάτω από τα 10 λεπτά.

Papa Was a Rollin' Stone – The Temptations


Όταν ο Νόρμαν Γουίτφιλντ, ένας εκ των δημιουργών και παραγωγός του τραγουδιού «Papa Was a Rollin' Stone» πήρε το κομμάτι και το ξανάφτιαξε στη 12λεπτη εκδοχή του -μόνο η εισαγωγή του διαρκεί 4 λεπτά- για το άλμπουμ των Temptations είχε, ομολογουμένως, τη φαεινότερη ιδέα!

Το ψυχεδελικό soul κομμάτι σκαρφάλωσε στο νούμερο 1 του Billboard Hot 100 και το 1973 κέρδισε 3 βραβεία Grammy κάνοντας σχεδόν να να ξεχάσουμε την πρώτη εκτέλεση του κομματιού.

Το τραγούδι έφτασε επίσης στην 168η θέση των 500 σημαντικότερων τραγουδιών όλων των εποχών και θεωρείται ένα από επιδραστικότερα soul κομμάτια επηρεάζοντας καλλιτέχνες όπως τον Άιζακ Χέις και την Ντόνα Σάμερ.



I Heard It Through the Grapevine - Creedence Clearwater Revival


Οι Creedence Clearwater Revival διασκευάζουν Μάρβιν Γκέι τζαμάροντας επί 11 περίπου λεπτά και δημιουργούν ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου «Cosmo's Factory» που κυκλοφόρησε το 1970.

Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού ανήκει στους Miracles και το βρίσκουμε στο άλμπουμ «Special Occasion» του 1968, ωστόσο παγκοσμίως γνωστό  έγινε με τη φωνή του Μάρβιν Γκέι στο δίσκο «In The Groove επίσης το 1968».

Από τότε το τραγούδι έχει γνωρίσει δεκάδες διασκευές με καλύτερη -και όχι άδικα- τη southern rock εκδοχή των Creedence Clearwater Revival και μάλιστα στη long version των 11 λεπτών. Το 1976 κυκλοφόρησε και η radio friendly εκδοχή, χωρίς να χρειάζεται να περνάει από «σφαγή» κάθε φορά που ακουγόταν στο ραδιόφωνο.



Love To Love You Baby – Ντόνα Σάμερ


Πριν από οτιδήποτε άλλο, θα μας επιτρέψετε να αναφέρουμε ότι το περιοδικό Time μέτρησε 22 οργασμούς στο 17 λεπτών αξεπέραστο τραγούδι της θρυλικής Ντόνα Σάμερ.

Σε συνέντευξη μάλιστα που έδωσε η Σάμερ το 1976 αναφέρει σχετικά: «Όλοι με ρωτούσαν αν ήμουν μόνη μου στο στούντιο κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης και τους απαντούσα πως "ναι ήμουν". Επίσης αν άγγιζα τον εαυτό μου και τους έλεγα "φυσικά, είχα το χέρι πάνω στο γόνατό μου". Ενώ όταν με ρωτούσαν αν φανταζόμουν κάτι συγκεκριμένο απαντούσα "ναι, τον γοητευτικό σύντροφό μου Πίτερ"».

Το... ξεσηκωτικό «Love To Love You Baby» κυκλοφόρησε στο ομώνυμο δεύτερο άλμπουμ της τραγουδίστριας το 1975 και θεωρείται ένα από πρώτα ντίσκο κομμάτια που κυκλοφόρησε σε long version.



Disco Inferno – The Trammps


Εμπρός στο δρόμο που άνοιξε η Ντόνα Σάμερ! Φανταστείτε τον εαυτό σας να χορεύει κάτω από την ντισκομπάλα ολόκληρα τα 10 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα του τραγουδιού των Trammps και συγκεκριμένα όπως αυτό περιέχεται στο ομότιτλο άλμπουμ του 1976 και όχι στην πολύ πιο σύντομη, ραδιοφωνική εκδοχή του.

Το 1977 το τραγούδι έφτασε μέχρι την κορυφή των αμερικανικών τσαρτ, ενώ συμπεριλήφθηκε και στο σάουντρακ της ταινίας «Πυρετός το Σαββατόβραδο».



In-A-Gadda-Da-Vida – Iron Butterfly


Η άλλιώς εκεί που η ψυχεδέλεια συναντάει το heavy metal. Το, 17 ολόκληρων λεπτών, κομμάτι συμπεριλαμβάνεται στο ομότιτλο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το 1968 και θεωρείται ένα από τα πρώτα heavy metal κομμάτια.

Το 2009 μάλιστα, το μουσικό κανάλι VH1 ανακήρυξε το τραγούδι των Iron Butterfly ως ένα από 24 σημαντικότερα heavy metal τραγούδια όλων των εποχών. Το τραγούδι έχει κυκλοφορήσει επίσης και σε πιο σύντομες εκδοχές των 2.53, 5.04 και 8.20 λεπτών.

Η live ηχογράφησή του, ακόμα πιο χορταστική, διαρκεί 19 λεπτά και τη συναντάμε στο live άλμπουμ της μπάντας με τον απλούστατο τίτλο «Live».



Voodoo Chile – Τζίμι Χέντριξ


Ένα βράδυ, μετά από μια βόλτα στα κλαμπ της Νέας Υόρκης, ο θρυλικός Τζίμι Χέντριξ καταλήγει στο στούντιο τζαμάροντας μαζί με άλλους 20 μουσικούς, μεταξύ αυτών ο ντράμερ Μιτς Μίτσελ, ο Στιβ Γουίνγουντ από τους Traffic, ο μπασίστας Τζακ Κάσαντι από τους Jefferson Airplane και ο κιθαρίστας της jazz Λάρι Κόριελ. Εκείνη τη στιγμή «γεννιέται» από το πουθενά το κορυφαίο «Voodoo Chile», ένα τραγούδι 15 ολόκληρων λεπτών που σύμφωνα με τον συνθέτη Τζον Πέρι είναι μια μίξη των blues του Σικάγο και επιστημονικής φαντασίας.

Την επόμενη μέρα, ο Χέντριξ επιστρέφει στο στούντιο και παίζει μια πιο βελτιωμένη -και πιο σύντομη- εκδοχή του τραγουδιού της προηγούμενης βραδιάς και έτσι ηχογραφείται ένα από τα πιο εμβληματικά του τραγούδια, τo «Voodoo Child (Slight Return)».

Και τα δυο κομμάτια συμπεριλήφθηκαν στον τρίτο και τελευταίο στούντιο δίσκο του Χέντριξ, «Electric Ladyland» του 1968.



The Rime of the Ancient Mariner - Iron Maiden


Το 13 λεπτών και 45 δευτερολέπτων κομμάτι των Maiden που για 30 χρόνια αποτελούσε το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι τους, πριν το 18λεπτο «Empire of the Clouds», το συναντάμε στον πέμπτο δίσκο τους «Powerslave» του 1984.

Το τραγούδι γράφτηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και είναι εμπνευσμένο από το ομότιτλο ποιήμα του Samuel Taylor Coleridge. Μάλιστα κάποιοι από τους στίχους του, όπως οι «Water, water everywher, nor a drop to drink» είναι αυτούσια κομμάτια από το ποίημα.

To τραγούδι θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία διαφορετικά μέρη. Στο πρώτο, ακούμε ακριβώς τον ήχο που πρεσβεύουν οι Maiden, στο δεύτερο παρατηρούμε ένα πιο μαλακό και σκοτεινό μουσικό τοπίο και στο τρίτο ένα δυνατό και άγριο κιθαριστικό riff.



The End – The Doors


O χωρισμός του Μόρισον με την -τότε- κοπέλα του Μαίρη Γουερμπέλοου, τον ενέπνευσε να γράψει ένα από τα πιο αγαπημένα μας κομμάτια των Doors.

Το κομμάτι έχει διάρκεια 11 λεπτά και 41 δευτερόλεπτα και το βρίσκουμε στο ντεμπούτο άλμπουμ της μπάντας που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1967 με τίτλο το όνομα του συγκροτήματος.

Το τραγούδι βρίσκεται στο νούμερο 336 στη λίστα των 500 σπουδαιότερων τραγουδιών όλων των εποχών του περιοδικού Rolling Stone, ενώ το κιθαριστικό του σόλο στο νούμερο 93 των 100 σημαντικότερων κιθαριστικών σόλο όλων των εποχών του Guitar World. Συγχρόνως όμως το συναντάμε και στη λίστα του Blender με τα 50 χειρότερα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ποτέ.



Child In Time – Deep Purple


Βασισμένο στο τραγούδι των Beautiful Day «Bombay Calling», όπως έχει δημόσια παραδεχτεί ο Ίαν Γκίλαν, το 10 λεπτών και 18' δευτερολέπτων «Child in Time» είναι αναμφισβήτητα ένα από τα τραγούδια των Purple που δεν χορταίνουμε να ακούμε όσα λεπτά και αν διαρκεί και συγρχόνως είναι ένα από τα σημαντικότερα hard rock κομμάτια.

Το συναντάμε στο άλμπουμ «Deep Purple In Rock» του 1970 και για την ιστορία να αναφέρουμε ότι επίσης είναι ένα από τα τελευταία κομμάτια που ο Ρίτσι Μπλάκμορ παίζει με κιθάρα Gibson ES-335 πριν ξεκινήσει να χρησιμοποιεί Fender Stratocasters κιθάρες!



Echoes – Pink Floyd

Ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια των Pink Floyd και ένα από τα μεγαλύτερα progressive rock κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ. Το τραγούδι-έπος, αν και δεν είναι το μόνο των Pink Floyd, περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Meddle» που κυκλοφόρησε το 1971.

Με διάρκεια 23 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα, με αρκετά ηχητικά εφέ και με μια εισαγωγή που διαρκεί περίπου τρία λεπτά δικαίως πολλές φορές αναφέρεται και ως «Οδύσσεια». Το 1987 οι Pink Floyd συνήθιζαν να ανοίγουν τις συναυλίες της περιοδείας τους «A Momentary Lapse of Reason Tour» με... «Echoes».

Μια πιο σύντομη εκδοχή του κομματιού συναντάμε στο άλμπουμ των Pink Floyd με τίτλο «Echoes: The Best of Pink Floyd».


[Πηγή]