Η εξαφάνιση των περιπτέρων


Η επίθεση κατά του κλάδου είναι πρωτοφανής», κατήγγειλε εν μέσω μνημονίων ο πρόεδρος των περιπτερούχων Ελλάδος Γεώργιος Δούκας και δεν έπεσε έξω.

Στον «αέρα», χιλιάδες Έλληνες περιπτερούχοι, λόγω της παρέμβασης που προβλέφτηκε το 2015 στο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου.

Όπως κατήγγειλε τότε ο πρόεδρος των περιπτερούχων Ελλάδος, Γεώργιος Δούκας, «η επίθεση κατά του κλάδου, είναι πρωτοφανής».

Πιο συγκεκριμένα η ρύθμιση που αναφέρεται στο γεγονός ότι δεν μπορούν να υπάρξουν μεταβιβάσεις περιπτέρων από εδώ και στο εξής, μετά το θάνατο των δικαιούχων, ακόμα και αν υπάρχουν ενεργές μισθώσεις, αλλά θα καταργείται η θέση, δημιουργεί αναστάτωση.

«Πρόκειται για διεστραμμένα μυαλά, όσοι έχουν εισηγηθεί το συγκεκριμένο νόμο στον υπουργό κ. Σταθάκη», αναφέρει ο πρόεδρος Περιπτερούχων και Καπνοπωλών Μικρής Λιανικής Αττικής, κ Δούκας.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση όμως δημιουργεί αλυσιδωτές εκρήξεις λόγω της δραστικής επικείμενης μείωσης των καταστημάτων ψιλικών σε όλη τη χώρα, καθώς η εφαρμογή του νόμου 4336 στον κλάδο θα επιφέρει λουκέτο στο 50% ενδεχομένως  και στο 60% αυτών των καταστημάτων.

Ήδη μεγάλο είναι το πρόβλημα στον καπνικό κλάδο, για σειρά βιομηχανιών όπως αυτές των σνακ και των σοκολατοβιομηχανιών, αλλά και για το σύνολο του Τύπου.

Όπως γίνεται κατανοητό, τα πάντα γίνονται προς όφελος των μεγάλων συμφερόντων και των Super Markets, με αντάλλαγμα το αίμα, την ανέχεια και τη δυστυχία των Ελλήνων.

Η άγνωστη ιστορία του περίπτερου

Τα περίπτερα αποτελούν ιστορικό χαρακτηριστικό της αστικής ζωής στην Ελλάδα και είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ανάπτυξη της Αθήνας.
Τα πρώτα περίπτερα έκαναν την εμφάνιση τους στις αρχές του 20ου αιώνα, ως ελάχιστη μορφή οικονομικής βοήθειας προς τους τραυματίες και τους ανάπηρους των συνεχιζόμενων πολέμων στους οποίους συμμετείχε, η Ελλάδα.

Πιο συγκεκριμένα, τα πρώτα περίπτερα εμφανίστηκαν, μετά την ήττα της Ελλάδας στον πόλεμο του 1897 με την Τουρκία, σε αστικά κέντρα της περιφέρειας. Στην Αθήνα το πρώτο περίπτερο έκανε την εμφάνισή του στην οδό Πανεπιστημίου το φθινόπωρο του 1911.

Ένα μικρό πρόχειρα κατασκευασμένο ξύλινο κουβούκλιο με ελάχιστα προϊόντα, προσπαθούσε να καλύψει τις ελάχιστες οικονομικές ανάγκες της εποχής και να δώσει μια ανάσα σε ανθρώπους που είχαν δώσει σημαντικό κομμάτι της ζωής τους για την Ελλάδα.

Ο γνωστός χρονογράφος και ποιητής των αρχών του 20ου αιώνα Σωτήρης Σκίπης σε άρθρο του στην εφημερίδα ΣΚΡΙΠΤ στις 20 Οκτωβρίου 1919 γράφει για τα πρώτα περίπτερα που έκανα την εμφάνισή τους στην Αθήνα: «Άξιος συγχαρητηρίων έγινε ο κ. Δήμαρχος ο οποίος αποφάσισε την ανέγερσιν πολλών περιπτέρων εις τας Αθήνας, τα οποία θα εκχωρήσει εις τους τραυματίας του πολέμου, η εις μέλη οικογενειών φονευθέντων πολεμιστών».

«Δεν φαντάζεται κανείς πόσα καλά θα προκύψουν αμέσως-αμέσως, εκ της ανεγέρσεως των περιπτέρων. Τα περίπτερα θα είναι ένας στολισμός της πόλεως, θα εξυπηρετηθούν δι’ αυτών και θα εύρουν πόρον ζωής πλειστοί ανάπηροι των δύο πολέμων. Θα εξαπλωθή δια του μέσου τούτου το ελληνικόνέντυπον, είτε εφημερίς, είτε περιοδικόν, είτε φυλλάδιον, είτε βιβλίο. Και θα γίνουν αίτια όπως οι μεγάλαιεπαρχιακαί μας πόλεις θα κουνηθούν λιγάκι και θα μιμηθούν λιγάκι των πρωτεύουσαν».

[Πηγή]